Lozan Antlaşması, 1. Dünya Savaşı sonrasında 24 Temmuz 1923’te İsviçre’nin Lozan şehrinde imzalanan bir antlaşmadır. Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) temsilcileriyle birçok ülkenin temsilcilerinin katıldığı bu antlaşma, Türkiye Cumhuriyeti’nin sınırlarının ve egemenliğinin belirlenmesinde büyük rol oynamıştır.
Antlaşmaya göre, Suriye ve Irak sınırları belirlenmiş, Yunanistan’a savaş tazminatı olarak Karaağaç verilmiş, Sovyet sınırları belirlenmiş ve Ermeni Devleti’nin kurulmasından vazgeçilmiştir. Bozcaada ve Gökçeada Türkiye’ye bırakılmış, kapitülasyonlar kaldırılmış ve azınlıklar Türk vatandaşı kabul edilmiştir.
Lozan Antlaşması, Türkiye Cumhuriyeti’nin bağımsızlığını ve Misak-ı Milli sınırlarını resmen tanıtarak Sevr Antlaşması’nı geçersiz kılmıştır. Ayrıca, Boğazlar Sözleşmesi ile Boğazlar konusu da çözüme kavuşturulmuştur. Bu antlaşma, Türkiye’nin I. Dünya Savaşı’ndan çıkışını ve uluslararası alanda kabulünü sağlamıştır.
Lozan Antlaşması, Türk milletinin asırlardır süregelen mücadelesinin bir sonucu olarak kabul edilir. Gazi Mustafa Kemal Atatürk, antlaşmayı, Türk milletine karşı hazırlanmış bir suikastın yıkılışını ifade eden bir belge olarak tanımlamıştır.
